Język angielski

nauka języka angielskiego
Strona główna
  • Dialogi
  • Teksty
  • Testy
  • Gramatyka
  • Audio i wideo
  • Tematy
Nawigacja
Ćwiczenia z angielskiego
Dodatkowo
Poziomy angielskiego (A1–C1)Test poziomu angielskiego

Czasowniki modalne (Modal Verbs) w języku angielskim

W języku angielskim istnieje grupa czasowników, które nazywane są modalnymi lub niedostatecznymi. Do tej grupy należą czasowniki:

can [kæn) mogę, umiem
may [mei] mogę, wolno mi, mam pozwolenie
must [m٨st] muszę

Niedostatecznymi nazywa się je, ponieważ mają tylko niektóre formy osobowe i w ogóle nie mają form nieosobowych (bezokolicznika, imiesłowów i gerundu), a zatem nie mają żadnych złożonych form czasownikowych.
Żaden z tych czasowników nie ma końcówki -s w 3. osobie liczby pojedynczej czasu teraźniejszego (Present Indefinite). Samodzielnie te czasowniki nie są używane. Zawsze następuje po nich inny czasownik w bezokoliczniku bez partykuły to:

I can speak English. Umiem mówić po angielsku.
You may sit down. Możesz usiąść (pozwalam ci).

Czasownik can


Czasownik саn ma dwie formy:

1) formę czasu teraźniejszego: I can, he can;
2) formę czasu przeszłego: I could, he could.

Do wyrażenia czasu przyszłego lub innych form czasowych czasownik can nie jest używany, lecz używa się wyrażenia be able to:

He will be able to read English books in a month. Za miesiąc będzie umiał czytać angielskie książki.

Czasownik can wyraża fizyczną lub umysłową zdolność wykonania czynności, a także umiejętność wykonania jakiejś czynności.

She can run quickly. Potrafi szybko biegać.
He can skate. Umie jeździć na łyżwach.
Can you play tennis? Umiesz grać w tenisa?
Yes, I can. Tak.
No, I cann't. Nie.

Czasownik may


Czasownik may ma również dwie formy:

1) formę czasu teraźniejszego: I may, he may;
2) formę czasu przeszłego: I might, he might.

Do wyrażenia czasu przyszłego lub innych form czasowych czasownik may nie jest używany, lecz używa się wyrażenia be allowed to:

Ann will be allowed to pass her exam in chemistry. Ani będzie wolno zdawać egzamin z chemii.

Czasownik may ma znaczenie możliwości wykonania czynności w zależności od pozwolenia lub prawdopodobieństwa jej wykonania:

May I take the book? Czy mogę wziąć książkę?
Yes, you may. Tak, możesz (pozwalam).
No, you cann't. Nie, nie wolno.
It may snow today. Może dziś padać śnieg.

Czasownik must


Czasownik must ma tylko jedną formę — czasu teraźniejszego: I must, he must.

We must do our lessons every day. Musimy codziennie odrabiać lekcje.
Must he go there? Czy on musi tam pójść?
Yes, he must. Tak.
No, he needn't. Nie.

Do wyrażenia czasu przeszłego lub przyszłego używany jest jego zastępnik — czasownik have to:

She had to do this work. Musiała (przyszło jej) wykonać tę pracę.
He will have to read this English book. Będzie musiał (przyjdzie mu) przeczytać tę angielską książkę.

Czasownik shall


Czasownik shall łączy w sobie znaczenie powinności i odniesienia do przyszłości. To znaczenie przekazywane jest intonacją i akcentem logicznym na słowie shall.
Shall może wyrażać obietnicę lub stanowczy zamiar, groźbę lub ostrzeżenie, propozycję.

It shall be done as you wish. Będzie zrobione, jak sobie życzysz.
He shall win that prize. On na pewno zdobędzie tę nagrodę.
You shall pay for it, you shall! Zapłacisz za to, na pewno!
Shall I bring you that dish? Przynieść ci to danie?

Czasownik should


Kiedy używamy should, wyrażamy swoją subiektywną opinię o czyimś moralnym obowiązku, pożądaniu wykonania czynności. Czasownik should tłumaczy się jako «powinien by», «należy», «musi».
W połączeniu z bezokolicznikiem perfektowym czasownik should wskazuje na to, że czynność, która powinna się zdarzyć, nie została wykonana.

All the experts agree that we should cut back on meat. Wszyscy eksperci twierdzą, że powinniśmy ograniczyć spożycie mięsa.
You should have cut back on meat long ago. Powinieneś był dawno już ograniczyć spożycie mięsa.

Czasownik will, would


Czasownik will łączy w sobie znaczenie woli i odniesienia do przyszłości.
Czasownik will ma dwie formy: will — dla czasu teraźniejszego, would — dla przeszłego. Ale znaczenie tych dwóch czasowników nie zawsze się pokrywa.

Will wyraża:

1) silne (nie)chęć, zamiar, stanowczość (nie) robienia czegoś. Tłumaczy się na polski słowami «koniecznie», «z pewnością», «chętnie».

I will listen to good music now to make the pleasure complete. Koniecznie chcę teraz posłuchać dobrej muzyki, żeby przyjemność była pełna.
He was poor and would do any work. Był biedny i zgadzał się na każdą pracę.
I won't listen to her. Nie chcę (odmawiam) jej słuchać.
They wouldn't accept my short story. Oni (czasopisma) odmówili przyjęcia mojego opowiadania.

2) grzeczną prośbę lub propozycję. Would w tym przypadku brzmi jeszcze grzeczniej.

Will you have an appetizer, Gloria? Nie chcesz przystawki, Glorio?
Would you like a cherry on top? Czy chciałabyś wisienkę na wierzchu?
Would you mind sitting with this gentleman? Czy nie miałbyś nic przeciwko temu, żeby usiąść z tym panem?

3) komendę, rozkaz. Pytanie will you? po komendzie łagodzi rozkaz, jeśli wymawiane jest z intonacją opadającą. I odwrotnie, wyraża zniecierpliwienie, jeśli wymawiane jest z intonacją wznoszącą.

You will do exactly as I say. Zrobisz dokładnie tak, jak powiedziałem.
Stop chattering ↓ will you? Przestańcie gadać, dobrze?
Stop chattering ↑ will you? Przestaniecie gadać?

4) upór, wytrwałość, nieustępliwość, opór.

The door will not open. Drzwi nijak się nie otwierają.
The pen wouldn't write. Długopis nijak nie pisze.

Pisz po angielsku poprawnie

Grammarly sprawdza gramatykę, pisownię i styl w czasie rzeczywistym.

Wypróbuj za darmo

Co uczyć się dalej

  • Отглагольное существительное (Verbal Noun) в английском языке
  • Глагол (The Verb) в английском языке
  • Глагол to have в английском языке
Nauka języka angielskiego

© 2008-2026